ความสับสนจากการเดินทาง (The most confusing part of travelling)

                   คนเดินถนน  :แปล-เรียบเรียง 

                     (จาก Deep English Story)


     คุณชอบท่องเที่ยวไหม ??

     อะไรที่ทำให้คุณสับสนที่สุด ในการเดินทาง ??


     สำหรับบางคนบอกว่า การจ่ายค่าทิป (Tipping) นี่แหละ ทำเราเหวอ….


     เราต้องจ่ายเท่าไร เมื่อเดินทางไปเที่ยวยังประเทศต่างๆ เรื่องพวกนี้ มันทำให้เราหัวเสียได้นะ….


     การจ่ายค่าทิป เป็นเรื่องหนึ่งที่ทำให้เราสับสนที่สุด เมื่อเดินทางไปเที่ยวยังประเทศต่าง ๆ ใครเล่า ที่เราต้องให้..ทำไมต้องจ่าย…??


     แน่ล่ะ มันขึ้นอยู่กับว่า เราไปเที่ยวประเทศไหน ในบางประเทศเราต้องจ่ายมาก แต่บางประเทศเราไม่ต้องจ่ายเลยสักบาทเดียว


     ในประเทศเวียดนาม การให้ทิปเป็นสิ่งผิดกฎหมาย..!!! ตรงกันข้าม ในอเมริกาเหนือ มีการจ่ายค่าทิปมากที่สุดในโลก…


     ที่สหรัฐอเมริกา เด็กปั๊มต้องจ่าย 1-2 ดอลลาร์ คนขับแท็กซี่รับ 10-15 % พนักงานต้อนรับชาย-หญิง ตามภัตตาคาร กำหนดไว้ 15-20 % ของราคาบิล…


     แล้วพนักงานจำหน่ายตั๋วภาพยนตร์ คนขับรถบัสและเสมียนโรงแรมล่ะ ต้องจ่าย

เท่าไหร่ ? คำตอบคือ กลับกลายเป็นว่า คนกลุ่มนี้ กลับชิล ๆ สบาย ๆ ไม่ต้องจ่ายอะไร….ดูไม่มีเหตุผลจริงๆนะ !!



     ใครเป็นผู้กำหนดกฏเกณฑ์เรื่องเหล่านี้ การให้ทิปเป็นประเพณีในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปลายปี 1800  มันเกิดขึ้นหลังจากที่คนรวยไปเที่ยวยุโรป แล้วนำมาเผยแพร่ 


     ทุกวันนี้ การให้ทิปแก่บริกรหญิง-ชายในสหรัฐอเมริกา เป็นสิ่งไม่จำเป็นแล้ว..

    คนส่วนใหญ่ที่ปฏิบัติกัน โดยเฉลี่ยก็จะจ่ายราว ๆ 15-20 % สำหรับบริกรที่ทำงานมานาน ส่วนคนใหม่ๆ ก็จะได้ ต่ำกว่า 10%

 

      ผู้บริโภคบางคนอาจไม่จ่ายเลย ซึ่งเป็นการเสียมารยาทมากๆ ในบางกรณีอาจมองว่าเป็นสิ่งไม่เหมาะสม


       การให้ทิป บอกถึงระดับความสุขและความยุติธรรมด้วย

        บริการบางสิ่งอาจอยู่เหนือการควบคุม ด้วยอาจมีเรื่องยุ่ง ๆ ต่างๆตามมา เช่น ความเย็นชืดของรสชาติอาหาร  คนทำอาหาร (Chef) อาจมีการหยุดงาน ปรุงอาหารไม่สุก และอาจมีความผิดพลาดอื่นๆของการบริการในด้านต่าง ๆ หรือ ผู้บริโภคเองอาจก่อความทุกข์ ให้แก่บริกร ด้วยการจ่ายค่าทิปต่ำๆเป็นการแลกเปลี่ยนกับการได้รับบริการที่ไม่เต็มที่จากร้านค้า…



     แต่เหตุผลนี้ดูจะเข้าท่าดีคือ ถ้าให้ค่าทิปเป็นเงินพิเศษ (bonus) แก่บริกร เพราะพวกเขาสามารถนำไปจุนเจือครอบครัวได้ แต่นี่ไม่ใช่อย่างนั้น…


     กฏหมายค่าจ้างขั้นต่ำสุดในอเมริกาคือ 7.25 ดอลลาร์ แต่บริกรกลับได้ต่ำสุด 2 ดอลลาร์ ด้วยเหตุผลว่า บริกรจะได้ค่าทิป เป็นการทดแทน

     บางคนกล่าวว่า ประเพณีการให้ค่าทิป เป็นผลกระทบจากช่องโหว่ของกฏหมาย ที่อนุญาตให้เจ้าของภัตตาคารจ่ายค่าจ้างต่ำ เพื่อใช้เป็นเหตุผลในการทำให้ค่าอาหารถูกลง


     เมื่อเร็ว ๆ นี้ ร้านอาหารในนิวยอร์ก ชื่อ ร้าน Sushi Yasuda ได้สร้างปรากฏการณ์ใหม่ ด้วยการไม่รับค่าทิปในร้านของเขา เขาบอกแก่ทุกคนว่า เขาทำตามประเพณีของชาวญี่ปุ่น ที่ไม่มีการรับค่าทิป แต่เสนอให้ค่าจ้างแก่ลูกจ้างทั้งหญิงและชายอย่างยุติธรรมทุกคน เพื่อเป็นการทดแทน


     นอกจากนี้ ยังมีความหลากหลายในมุมมองเกี่ยวกับค่าทิป ดังนี้…….

     ข้อมูลการวิจัย อ้างอิงจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard Business School) พบว่า ระดับการให้ทิปในประเทศ มีความสัมพันธ์กับระดับการทุจริตของประเทศ

     ขณะเดียวกัน บางคนกล่าวว่า การให้ทิปเป็นการให้รางวัล สำหรับการบริการที่ดี…

     และ/หรือพูดว่า มันเป็นการให้สินบน (bribe) เพื่อที่จะได้รับการบริการที่ดีในคราวหน้า…


     แล้วท่านล่ะคิดอย่างไรกับค่าทิป ยุติธรรมหรือไม่ ?

     ในประเทศของท่านจ่ายกันยังไง ? ช่วยบอกพวกเราด้วยครับ…







ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

เมืองแฝก Model 2569: จากวินัยเชิงคุณธรรม สู่ความทะยานอยากทางวิชาการ (The Leap from Character to Competence)

พลังพลวัตแห่งข้อมูล : เปิดเบื้องหลัง “โรงเรียนสตึก” ผงาดขึ้นอันดับ 1 Top Lines Web Vitality บน NSM_BURIRAM 2026

คั่นหน้า : ท้ายที่สุดแล้ว ความหมายของชีวิตคืออะไร ???