Where AI Belongs (and Doesn’t) in School Leadership"

      บทความ "Where AI Belongs (and Doesn’t) in School Leadership" โดย Tom Butler นำเสนอแนวคิดในการใช้ AI สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาอย่างมีวิจารณญาณ โดยสรุปสาระสำคัญได้เป็น 4 รูปแบบ (Framework) ตามแกนของ ข้อมูล/ระบบอัตโนมัติ (Automation) และ การตัดสินใจ/ความซับซ้อนโดยมนุษย์ (Human Judgment) ดังนี้ครับ:



1. การทำงานร่วมกันระหว่าง มนุษย์ + AI (Human + AI Partnership)
    ลักษณะ: AI ทำหน้าที่เป็น "สมองที่สอง" ช่วยขยายขีดความสามารถของมนุษย์
     การใช้งาน: เป็นการทำงานร่วมกันเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าการที่มนุษย์หรือ AI ทำเพียงฝ่ายเดียว เช่น การร่วมกันออกแบบแผนกลยุทธ์ที่ซับซ้อน

2. AI เป็นผู้นำ โดยมีมนุษย์กำกับดูแล (AI Leads with Oversight)
    ลักษณะ: AI รับหน้าที่หลักในการผลิตผลงานที่เน้นประสิทธิภาพ แล้วให้มนุษย์มาตรวจสอบความถูกต้องอีกครั้ง
    การใช้งาน: เหมาะกับงานที่มนุษย์ทำได้แต่ AI ทำได้เร็วกว่ามาก เช่น การวิเคราะห์ข้อมูลจำนวนมากหรือการสร้างร่างเอกสารเบื้องต้น

3. มนุษย์เป็นผู้ตัดสินใจหลัก (Human Judgment Dominates)
    ลักษณะ: งานที่ต้องใช้ความเห็นอกเห็นใจ ความเป็นมนุษย์ และความสัมพันธ์เชิงลึก
    ข้อควรระวัง: ผู้เขียนเน้นย้ำว่า "อย่าให้ AI มาแทนที่ความเป็นมนุษย์" เช่น การสื่อสารในโซเชียลมีเดียที่ดูเหมือนหุ่นยนต์ หรือการสร้างความสัมพันธ์กับครูและนักเรียน ซึ่ง AI ไม่สามารถให้แรงบันดาลใจได้เท่ามนุษย์

4. เลือกใช้ฝ่ายใดก็ได้ (Either Can Work)
    ลักษณะ: งานทั่วไปที่ไม่ซับซ้อน มนุษย์ทำได้ง่ายแต่ AI ก็ทำได้ดีและรวดเร็ว
    การใช้งาน: เช่น การสรุปรายงานการประชุม ซึ่งแม้จะให้ AI ทำ มนุษย์ก็ต้องตรวจสอบความถูกต้องในขั้นตอนสุดท้ายเสมอ

บทสรุปและคำถามชวนคิดจากผู้เขียน:
      ผู้เขียนเตือนให้ผู้บริหารโรงเรียนเป็น "ผู้บริโภค AI ที่ช่างเลือก" (Critical Consumer) และไม่ได้ยอมรับเทคโนโลยีนี้อย่างมืดบอด โดยได้ทิ้งคำถามสำคัญไว้ 2 ข้อ:
    ปัจจุบันคุณกำลังให้ AI ตัดสินใจในเรื่องที่ควรเป็นความรับผิดชอบของ "มนุษย์" อยู่หรือไม่?
    คุณกำลังยึดติดกับการควบคุมงานด้วย "มนุษย์" ในส่วนที่ AI สามารถช่วยสนับสนุนได้อย่างปลอดภัยอยู่หรือไม่?

     นอกจากนี้ ในบทความยังมีลิงก์สำหรับดาวน์โหลดใบงาน (Worksheet) เพื่อให้ทีมบริหารนำไปใช้ประเมินการตัดสินใจเลือกใช้ AI ในโรงเรียนด้วยครับ

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

Transformative Learning: Reflections on 40 Years of Head, Heart, and Hands at โรงเรียนธารทองพิทยาคม

รูปภาพ
     ผู้ที่ลงมือปลูกต้นไม้ ทั้งที่รู้ว่าไม่มีโอกาสได้นั่งใต้ร่มเงาของมันนั้น อย่างน้อยที่สุดก็เป็นผู้ที่เริ่มจะเข้าใจในความหมายของชีวิต  - รพินทรนาถ ฐากุร       จาก โรงเรียนแห่งนี้ไปนาน 40 ปีแล้ว คราวนี้ (4 กุมภาพันธ์ 2568) ได้กลับมาอีกครั้งในสถานะกรรมการติดตาม ตรวจสอบ ประเมินผลและนิเทศการศึกษา สพม. บุรีรัมย์ ที่มี รอง ผู้อำนวยการเขตพื้นที่ฯ บุญชาย โชยรัมย์เป็นหัวหน้าคณะ ฯ....       ในระหว่างนั้น โรงเรียนให้บริการเด็กบ้านไกลด้วยการเปิดห้องเรียนที่ว่าง ให้เป็นหอพักเพื่อให้เด็ก (ชาย/หญิง) ได้อาศัย แทนการเดินทางไป-กลับระหว่างบ้านกับโรงเรียน..        นักเรียนส่วนใหญ่มีฐานะยากจน มาพักโรงเรียนเพียงนำข้าวสารใส่ถุงปุ๋ยเป็นเสบียงติดตัวมาเท่านั้น..ครูผู้ดูแลจึงออกแบบหลักสูตรโดยใช้ปัญหาการดำเนินชีวิตเป็นฐาน (Problem - based learning)              รอง ผอ. สพม บร. บุญชาย โชยรัมย์         การวิเคราะห์ปัจจัยเพื่อความอยู่รอดไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเด็กเหล่านั...
อ่านเพิ่มเติม

การถกเถียงเรื่องโรงเรียนขนาดเล็กจบลงที่โรงเรียนเมืองแฝกพิทยาคม (The Small Schools Debate Ends at MFP School)

รูปภาพ
          หากทุกคนพบตนเองในที่ตนเองอยู่ความมหัศจรรย์จะบังเกิดขึ้น...           คณะ อนุกรรมการ ก.ต.ป.น. สพม.บร. ที่นำโดย รอง ผอ. สพม.บร. บุญชาย โชยรัมย์ เดินทางไปยังโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กที่อยู่ชายขอบ (Marginal School) เพื่อพิสูจน์ว่า มีคุณภาพต่ำกว่าโรงเรียนในเมือง แต่กลับพบว่า พวกเขาต้องเผชิญกับความจริงที่น่าตกตะลึงแทน....            โรงเรียนเมืองแฝกพิทยาคม อำเภอลำปลายมาศ จังหวัด บุรีรัมย์  มีนักเรียนทั้งหมดจำนวน  134 คน ครูจำนวน  12 คน มีห้องเรียน ม.ต้น และ ม.ปลาย จำนวน 6 ห้องเรียน เป็นโรงเรียนขนาดเล็ก อยู่ชายขอบพื้นที่บริการระหว่างอำเภอ มี ผอ. พลอยไพลิน สว่างพล เป็นผู้บริหาร...          ผอ. พลอยไพลิน สว่างพล           สังคมไทยมีทัศนคติที่หลากหลายเกี่ยวกับโรงเรียนขนาดเล็กที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกลหรือชายขอบ ซึ่งมักจะมีความแตกต่างจากโรงเรียนขนาดใหญ่ในเมือง ทัศนคติเหล่านี้สามารถแบ่งออกได้เป็นหลายด้าน เช่น    ...
อ่านเพิ่มเติม

สิ่งมีชีวิตไม่จำเป็นต้องตาย...

รูปภาพ
                                              (1)         มี คำกล่าวที่ว่า เกรียงไกรเพียงใด ก็ใช่จะอยู่ค้ำฟ้า นั่นหมายความว่า สิ่งมีชีวิตทุกสิ่งจะต้องตายแน่แน่...        แม้ว่า..อาจจะทำใจได้ยากกับคำกล่าวนี้ แต่ "สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ได้ประโยชน์มากกว่า เมื่อเลือกที่จะตายบนเส้นทางของวิวัฒนาการ"          ซึ่งกว่าจะถึงวันนั้น สิ่งมีชีวิตใช่ว่าจะยอมจำนนง่าย ๆ เพราะบนเส้นทางวิวัฒนาการ มีสิ่งที่แสดงให้เห็นตลอดมาว่า สิ่งมีชีวิตต่างก็ขัดขืน ด้วยการรักษาภาวะความคงที่ไว้สุดฤทธ์ หรือเรียกอีกอย่างว่า ภาวะธำรงดุล       ภาวะธำรงดุลคือ ปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้มนุษย์มีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง หากสูญเสียความสามารถในการรักษาสภาวะต่าง ๆ ของร่างกายให้คงที่ มนุษย์ย่อมล้มป่วย และสาเหตุของความเจ็บป่วยมาจากเซลล์ เมื่อเซลล์ถูกจุลชีพก่อโรครุกรานเข้ามาทำลาย หรือทำให้หน่วยพันธุกรรมผิดเพี้ยน ภาวะธำรงดุลก็จะล่มส...
อ่านเพิ่มเติม