สรุป: 7 ความผิดพลาดในการจัดการชั้นเรียน และวิธีแก้ไขที่ได้ผลจริง
สรุป: 7 ความผิดพลาดในการจัดการชั้นเรียน และวิธีแก้ไขที่ได้ผลจริง
บทความนี้ชี้ให้เห็นว่าการจัดการพฤติกรรมนักเรียนที่ได้ผลในระยะยาว ไม่ใช่แค่การตั้งกฎและลงโทษ แต่คือการเข้าใจสาเหตุที่ซ่อนอยู่และสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับนักเรียน นี่คือ 7 ข้อผิดพลาดใหญ่ ที่ครูมักทำ และงานวิจัยแนะนำว่าควรเปลี่ยนไปทำอะไรแทน:
1. ผิดพลาด: ตอบสนองแค่ "อาการ" (พฤติกรรมที่เห็น)
สิ่งที่งานวิจัยบอก: อย่าเพิ่งดุหรือตำหนิ ให้สืบหา "สาเหตุ" ก่อน เพราะพฤติกรรมเดียวกันอาจมาจากปัญหาต่างกัน (เช่น คนหนึ่งขาดทักษะ คนหนึ่งเรียกร้องความสนใจ) หากรู้เป้าหมายของพฤติกรรม จะแก้ไขได้ตรงจุดกว่า
2. ผิดพลาด: คิดว่าปัญหาไม่ใช่เรื่อง "วิชาการ"
สิ่งที่งานวิจัยบอก: 20% ของพฤติกรรมไม่เหมาะสมเกิดจาก ความท้อแท้ทางวิชาการ (เช่น ไม่เข้าใจบทเรียน หรืองานยากเกินไป) การแสดงออกถึงความก้าวร้าวหรือการก่อกวนคือการระบายความคับข้องใจ ครูควรตรวจสอบว่านักเรียนกำลังสู้กับเนื้อหาอยู่หรือไม่
3. ผิดพลาด: จัดการทุกพฤติกรรมกวนใจเล็กน้อย
สิ่งที่งานวิจัยบอก: การให้ ความสนใจเชิงลบ ( Negative Attention) บ่อย ๆ (เช่น การตักเตือนเล็ก ๆ น้อย ๆ) ทำให้เด็กรู้สึกไม่ผูกพันกับชั้นเรียน และอาจทำให้พฤติกรรมแย่ลงได้
ทำแทน: เพิกเฉยต่อความผิดพลาดเล็กน้อย และหันไป ชื่นชมพฤติกรรมเชิงบวก แทน หรือใช้สัญญาณที่ไม่ใช่คำพูด เช่น "มองหน้า" หรือ "ใช้มือบอก" เพื่อเตือนอย่างเงียบ ๆ
4. ผิดพลาด: ใช้มุมพักโทษ (Time-Out) แบบลงโทษ
สิ่งที่งานวิจัยบอก: การส่งนักเรียนไป "เข้ามุม" เพื่อลงโทษทำให้เกิดความ อับอาย และทำลายความนับถือตนเองของนักเรียน
ทำแทน: จัด "มุมสงบ" (Peace Corner) ที่เป็นพื้นที่ให้นักเรียนทุกคนสามารถไป สงบสติอารมณ์ และ ฝึกทักษะการจัดการอารมณ์ตนเอง (Self-Regulation) โดยไม่มีตราบาป (Stigma)
นักเรียนแต่ละคนต่างมีเรื่องราวของ
ตนเอง (ที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้)
5. ผิดพลาด: ประจานต่อสาธารณะ (เช่น เขียนชื่อบนกระดาน)
สิ่งที่งานวิจัยบอก: การเปิดเผยความผิดของนักเรียนต่อสาธารณะ เช่น การเขียนชื่อ การทำรายการผู้ถูกกักบริเวณ ไม่ได้ช่วยให้พฤติกรรมดีขึ้น และอาจทำให้แย่ลงด้วย
ทำแทน: เข้าไปคุยกับนักเรียน แบบส่วนตัว สนับสนุนให้เขาไตร่ตรองความผิดพลาดและรับผิดชอบในการแก้ไข
6. ผิดพลาด: คาดหวัง "การเชื่อฟัง" โดยไม่มีเงื่อนไข
สิ่งที่งานวิจัยบอก: การจัดการชั้นเรียนที่แท้จริงคือการ สนับสนุนให้นักเรียนจัดการตัวเองได้ ไม่ใช่การควบคุม
ทำแทน: เน้นกลยุทธ์เชิงรุก เช่น ทักทายนักเรียนอย่างอบอุ่น ที่ประตู สร้างและรักษา ความสัมพันธ์ที่ดี ร่วมกันกำหนด กติกาของห้องเรียน กับนักเรียน และใช้ภาษากายในการสื่อสาร
7. ผิดพลาด: ไม่ตรวจสอบ "อคติ" ของตนเอง
สิ่งที่งานวิจัยบอก: ครูอาจมีอคติโดยไม่รู้ตัว ซึ่งทำให้มีการใช้กฎวินัยที่ ไม่สอดคล้อง/ไม่เท่าเทียมกัน โดยเฉพาะกับนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ (เช่น ให้คำเตือนน้อยกว่าก่อนส่งไปห้องผู้อำนวยการ) สิ่งนี้ทำลายความไว้วางใจอย่างรุนแรง
ทำแทน: ครูต้อง ตระหนักถึงอคติโดยนัย ของตนเอง และควร ทบทวนมาตรการทางวินัย ที่ตนเองใช้เป็นประจำ เพื่อดูว่ามีการปฏิบัติที่แตกต่างกันตามเชื้อชาติหรือกลุ่มหรือไม่ โรงเรียนควรใช้ข้อมูลเพื่อตรวจสอบความเท่าเทียมในโอกาสและผลลัพธ์ของนักเรียน
สรุปแก่นสำคัญ: การจัดการห้องเรียนที่มีประสิทธิภาพคือการเป็น ผู้สร้างความสัมพันธ์ และ นักสืบหาแรงจูงใจ ไม่ใช่แค่ ผู้รักษากฎ
Reference:
Youki Terada. (2520). 7 Classroom Management Mistakes—and the Research on How to Fix Them. Edutopia. Facebook.com
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น