Assessing instruction is not assessing [learning]
นำเสนอประเด็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับการแยกแยะระหว่าง "กิจกรรมการสอน" และ "ผลลัพธ์การเรียนรู้" โดยสามารถสรุปสาระสำคัญได้ดังนี้ครับ:
1. การสอน ≠ การเรียนรู้ (Instruction is not Learning)
หัวใจสำคัญของบทความคือการชี้ให้เห็นว่า หลายครั้งที่ผู้บริหารหรือครูประเมินคุณภาพการศึกษา เรามักจะไปโฟกัสที่ "สิ่งที่ครูทำ" (Instruction) เช่น ครูเตรียมแผนการสอนดีไหม ครูใช้สื่อทันสมัยหรือไม่ หรือครูควบคุมชั้นเรียนได้ดีเพียงใด แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่การประเมินว่า "นักเรียนเกิดการเรียนรู้จริงหรือไม่" (Learning)
2. กับดักของการประเมินการสอน
Welch อธิบายว่าการที่ครูสอนได้ "สมบูรณ์แบบ" ตามมาตรฐานการนิเทศ ไม่ได้เป็นหลักประกันว่านักเรียนจะเข้าใจเนื้อหานั้น การประเมินเพียงแค่พฤติกรรมของครูในห้องเรียน (Pedagogy) เป็นเพียงการประเมิน "กระบวนการ" แต่ไม่ใช่ "ผลผลิต"
3. การประเมินที่แท้จริงต้องดูที่ "หลักฐาน" จากนักเรียน
การประเมินการเรียนรู้ที่แท้จริงควรเปลี่ยนจุดโฟกัสจาก "ครูกำลังทำอะไร" ไปสู่ "นักเรียนรู้อะไรและทำอะไรได้บ้าง" โดยพิจารณาจาก:
* หลักฐานหรือชิ้นงานที่นักเรียนสร้างขึ้น
* ความสามารถในการประยุกต์ใช้ความรู้
* การเปลี่ยนแปลงทางความคิดหรือทักษะของตัวผู้เรียนเอง
4. ปัญหาของระบบการศึกษา
เขาวิจารณ์ว่าระบบการศึกษาในปัจจุบันมักจะให้ความสำคัญกับการตรวจสอบ "Checklist" ของการสอน (เช่น มีวัตถุประสงค์บนกระดานไหม มีการใช้เทคโนโลยีไหม) มากกว่าการใช้เวลาไปกับการวิเคราะห์ว่างานของนักเรียนสะท้อนถึงความเข้าใจที่ลึกซึ้งเพียงใด
5. ข้อเสนอแนะ
ครูและผู้บริหารควรเปลี่ยนบทบาทจากการเป็น "ผู้ตรวจการสอน" มาเป็น "ผู้รวบรวมและวิเคราะห์หลักฐานการเรียนรู้" โดยเน้นการตั้งคำถามว่า: “เรามีหลักฐานอะไรที่ยืนยันว่านักเรียนเกิดการเรียนรู้จากกิจกรรมนี้?” มากกว่าการถามว่า “ครูสอนได้ตามแผนหรือไม่?”
สรุปสั้นๆ:
บทความนี้เตือนสติว่า การสอนที่ดีเป็นเพียงเครื่องมือ แต่เป้าหมายที่แท้จริงคือการเรียนรู้ ดังนั้นการประเมินผลควรวัดที่ "การเติบโตของผู้เรียน" ไม่ใช่แค่ "การแสดงบทบาทสมมติของครู" ที่หน้าชั้นเรียนครับ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น